است احتمال قوى آنست كه مطلق جنّ و انس مراد باشد . انَّى : ظرف زمان و مكان است و براى بحث از آن دو باشد و در استفهام نيز به كار ميرود ، معناى فارسى آن : كى و كجا و چطور ، است ( اين ، متى ، كيف ) مثل * ( « يا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هذا » ) * آل عمران : 37 اى مريم اين طعام براى تو از كجاست ؟ و مثل « انّى جئت » كى آمدى و مثل * ( « أَنَّى يُحْيِي هذِه الله بَعْدَ مَوْتِها » ) * بقره : 259 خدا اين مردگان را چطور زنده مىكند ؟ . * ( « نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ » ) * بقره : 223 يعنى زنان شما كشت شمااند هر زمان كه خواستيد بكشت خود در آئيد ، اگر انّى ظرف مكان باشد ، يعنى در هر مكان كه خواستيد در آئيد و اگر ظرف زمان باشد ، يعنى در هر زمان كه خواستيد با آنها نزديكى كنيد ، اين آيه مباح بودن مقاربت را مىرساند ، ولى بر جواز مقاربت از عقب دلالت ندارد ، و كلمهء « حرث » قرينهء قاطعهء اين مطلب است ، زيرا كشت آنست كه از آن بهره بردارى شود و آن از زن كه توليد نسل است در صورتى است كه مقاربت از عقب نباشد و نيز ما بعد آيه * ( « وَقَدِّمُوا لأَنْفُسِكُمْ » ) * براى خود پيش انديشى كنيد ، كه گفته‌اند مراد وجود فرزند است ، قرينه ى اين سخن مىباشد . بعبارت ديگر نميشود * ( « أَنَّى » ) * را مكانيّه گرفت و بر جواز مقاربت از عقب استدلال كرد . آناءِ : ساعتها . * ( « يَتْلُونَ آياتِ الله آناءَ اللَّيْلِ » ) * آل عمران : 113 يعنى در ساعات شب آيات خدا را تلاوت ميكنند ، مفرد آن را انى ( بر وزن عنب و فرس و صرد ) گفته‌اند ( مفردات ) . إناه در كريمه ى * ( « لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلى طَعامٍ غَيْرَ ناظِرِينَ إِناه » ) * احزاب : 53 ، راغب « انا » را بمعنى وقت و مفرد آناء گرفته و معنى آيه چنين است : به خانه ى پيامبر داخل نشويد مگر آنكه براى طعام اجازه شود بىآنكه